matagal na tayong magkakilala
halos araw-araw pa nga kung magkita
magkaalakbay sa eskwela,
magkababata kumbaga.
madalas mo pa nga akong asarin remember?
ako naman kunwaring naaasar kahit hindi naman
yung bang tamang pa cute lang,
mga asal pambata
pero di’ nagtagal naging kaibigan ka,
ok ka naman pala eh,
naging kasundo, kalaro, kabatak!
kasapakat sa mga kalokohan.
tumakbong mabilis ang panahon
magkasabay nating hinabol ng lakad takbo,
di’ na nga yata ako sanay ng wala ka,
nasanay na kasi ako ng laging nandyan ka.
sa paglipas ng panahon maraming pagbabago
naharap sa bagong mundo, sa mga bagong mukha
mga bagong ka-tropa at pag-ibig
pero ang ikaw at ako ay nandyan pa rin.
lagi pa rin tayong nagkikita,
nagbabalitaan ng kung ano bago at pati na rin ng luma,
hingahan ng sama ng loob ang isa’t-isa,
madalas ikaw sa mga kwento mong pang-star cinema.
ako naman tamang pakinig lang,
dati ko na naman gawain ang makinig sa mga kwentong pag-ibig mo,
pero aray!aray!naku!saan nanggaling yon?
nasasaktan ba ako?kailan pa?
di’ ko alam pero palagay ko matagal na.
ah hindi pwede to!a big no! no! sabi ko,
pagod na ba ako sa pagiging dakilang daimos ng buhay mo,
mahal na ba kita? iwasan kaya kita?
tama! mabutui pa nga!
umiwas ako, nahalata mo,
ramdam mo kung bakit, alam ko,
pnagbigyan mo ako, nagkanya-kanya tayo
nagmahal ka ng iba at syempre ako rin para fair!
matagal bago ulit tayo nagkita
at ng makita ka muli, akala ko..
akala ko di’ko pa kaya.
akala ko di’ ko pa kayang humarap sayo,
ng di’ na nasasaktan..
naging madalas ulit ang ating pagkikita,
eto na sabi ko! this is it! sasabihin nya na
mangyayari na ang pinakahihintay ko,
at sinabi mo rin nga.pwede na rin kahit medyo panis na.
masaya naman nung simula,
akala ko long lasting eveready na,
akala ko ikaw na nga,
akala ko ikaw na nga ang makapagbibigay ng hinahanap ko.
pero hindi lang pala halaman ang nalalanta,
di’ lamang pala tubig ang lumalamig
do’ lamang pala oras ang lumilipas,
pati love rin pala.
pangarap kasi kita noon,
ang akala ko ikaw pa rin sa ngayon
ngayon malapit ka na at hawak ko,
bakit gusto na kitang pakawalan at itulak palayo.
pangarap ka pala noon na di’ ko na kayang tuparin ngayon,
pangnagdaan ka pala at di’ pangkasalukuyan
laya na pala ako at matagal ng napaglipsan,
ang pag-ibig kong matagal ng nabigyan ng parol.
pasensya na pare"aking kaibigan"
ganito na talaga ko medyo magulo,
minahal naman kita noon…
pero hindi na sa ngayon.
ngayon kanya-kanya ulit tayo,
mukhang ikaw naman yata ang nakulong,
pero lalaya ka rin alam ko, di’ naman ganon katibay ang rehas mo eh,
at bukas makapaglalaro ulit tayo ng volleyball ng di’ na nagsasakitan pa….
